تجربه‌ی دل‌نشین اقامت در کلبه‌ی هوشنگ‌خانی

اگر در تعطیلات بعدی گذرتان به استان گلستان و حوالی علیآباد کتول افتاد، سری هم به منطقه‌ی چلی و روستای بالاچِلی بزنید. مطمئن باشید که از آب‌وهوا و طبیعت منطقه لذت خواهید برد. اما اگر می‌خواهید این لذت دوچندان شود، توصیه‌ی ما اقامت در کلبه‌ی هوشنگ‌خانی در روستای چلی بالاست.

 

چلی کجاست؟

منطقه‌ی چِلی در فاصله‌ی حدودا ۳۰ کیلومتری از علی‌آباد کتول واقع شده و چند روستا را شامل می‌شود. دو روستای چلی بالا و چلی پایین (چلی سُفلی) از جمله این روستاها هستند. همان‌طور که در تصویر زیر می‌بینید (بالا و سمت چپ) چلی بالا مرتفع‌ترین روستای منطقه است.

برای کسب اطلاعات بیش‌تر درمورد این روستاها منتظر راهنمای دهگردی درمورد این منطقه باشید.

 

چرا کلبه‌ی هوشنگ‌خانی؟

خیلی از ما دوست داریم از آرامش و زیبایی طبیعت و روستا استفاده کنیم اما انرژی قدم زدن‌های طولانی و کمپ زدن در جنگل برای چند روز را نداریم. خبر خوب این است که با اقامت در کلبه‌ی هوشنگ‌خانی می‌توانید آرامش و زیبایی مورد نظرتان را هم‌راه با راحتی خانه‌ی خودتان یک‌جا داشته باشید.

کلبه‌ی هوشنگ‌خانی بیش از صد سال قدمت دارد اما کاملا بازسازی شده و آماده‌ی میزبانی همه‌ی شماست. حیاط محصور و وسیع این خانه (حدودا ۱۰هزار متر) شامل انواع گونه‌های گیاهی مثل درختان افرا و بلوط است و هوای کوهستانی روستای بالاچلی باعث می‌شود نشستن زیر سایه‌ی این درختان یا قدم زدن در میان آن‌ها همیشه لذت‌بخش باشد.

معماری سنتی کلبه جذابیت خاصی به آن بخشیده است؛ جذابیتی که با تابِ بسته‌شده به یکی از درختان نزدیک کلبه و محل تعبیه‌شده برای روشن کردن آتش و نشستن در حیاط، کامل می‌شود.

برای آشنایی بیش‌تر با محیط کلبه، ویدئوی زیر را ببینید.

تجربه‌ی من از کلبه‌ی هوشنگ‌خانی

کلبه‌ی هوشنگ‌خانی اولین خانه‌ای بود که هم‌راه با تیم دهگردی به آن رفتم. دو شب در این کلبه بودم و از لحظه‌لحظه‌ی حضورم در روستا لذت بردم. آب گرم و بخاری کلبه -بدون هیچ وقفه و اشکالی- در کار بودند تا مشکلی در این اقامت پاییزی نداشته باشم. روزها وسوسه‌ی نشستن در بالکن خانه و تنفس از هوای خنک پاییزی را داشتم و شب‌ها هوس آتش روشن کردن در حیاط را. وسوسه‌هایی که چندین بار با کمال میل تسلیم‌شان شدم.

نکته‌ای که می‌تواند هم مثبت باشد و هم منفی، این است که آنتن گوشی هم‌راه‌تان این‌جا ضعیف خواهد بود. (ممکن است مجبور باشید امکان رومینگ را فعال کنید تا بتوانید به دکل محلی وصل شوید) امکان دست‌رسی به اینترنت هم عملا وجود ندارد. در نتیجه باید برای پست کردن عکس‌ها در اینستاگرام و استوری گذاشتن، تا پایان سفر صبر کنید.

اگر از تجربه‌ی من به عنوان یک نویسنده و عکاس بپرسید، نبودن اینترنت می‌تواند در بروز خلاقیت‌هایتان معجزه کند. کافی‌ست به خودتان فرصت دهید.

 

(برای دیدن سایز اصلی هر عکس، روی آن کلیک کنید.)

سخن آخر

اگر تا این‌جا قانع نشده‌اید، دعوت‌تان می‌کنیم به صرف املت و چای دودی در کلبه‌ی هوشنگ‌خانی؛ تجربه‌ای که در کنار عزیزان‌تان از یاد نخواهید برد. منظرتان هستیم…

برای رزرو کلبه‌ی هوشنگ‌خانی به صفحه‌ی مربوط به این خانه در سایت دهگردی سر بزنید.

حامد درخشانی

نویسنده و عکاس فری‌لنس، طبیعت‌گرد و مسافر همیشگی ||| این‌جاهام هستم: وبلاگم | اینستاگرام | لینکدین | توییتر | یوتیوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *